Kur'an Öğreniyorum

Hiç  dinmeyen bir neşe, hiç bitmeyen bir zevk, hiç eksilmeyen bir aşkla, tütüp giden bir ay varsa o da Ramazandır.

Ramazan, Kur’an ayı olması itibariyle bütün bir sene Kur’an’dan uzak kalmış olanlar bile ciddi bir susamışlık içinde, kendilerini o nûrefşân iklimde bulur.. ve Kur’an’ın sağnak sağnak onların başlarına boşalttığı ruh, mânâ, esrar ve eltafla benliklerinin kurumaya yüz tutmuş bütün vadilerini sular.. bir baştan bir başa gönül dünyalarını tıpkı bir çiçek bahçesi haline getirir ve onları varolma zevkiyle coşturur.

Bir sene içinde geçen bütün nazlı mevsimlerin, ayların özünü, ruhunu, gerçek manasını ve onlardan süzülmüş, toplanmış üsareleri en tatlı bir şive ile sunan Ramazan günleri, Ramazan geceleri; her lahza, gönülleri ayrı bir haz ve ayrı bir tatlılıkla sarar, şefkatle onları kucaklar, muhabbetle okşar ve yaşama zevkiyle coşturur.

Oncelikle insan olarak her zaman yeni şeyler öğreniriz. Bu öğrenme sürecinde zaman zaman fıtratımız gereği yanlışlar da yaparız. Ama bu yapılan yanlışlar öğrenmemize asla engel olmamalı.

Yeni öğrendiğimiz bir konuda yapılan yanlışlar yanlıştan daha ziyade doğruyu öğrenmek için gösterilen gayretler olarak görülür.

Kur’an, Rabbü’l-Alemîn’in bizlere en son ve en mükemmel mesajıdır. O, her yönü ile insana hayat kaynağıdır. Lafzıyla da manasıyla da mucizedir. İnsanlık, iki cihanın saadetini ancak ve ancak onu okumak, anlamak ve gereğini yerine getirmekle temin edebilir.

O öyle bir kitaptır ki, bu güne kadar ilk günkü tazeliğini ve sağlamlığını muhafaza etmiş yegane ilahi hitaptır. O, kendisiyle ibadet olunan,

Kur’an-ı Kerim, âlemlerin Rabbi olan Allah’ın (c.c) kullarına en büyük bir armağanıdır.

Kur’an, insanları doğru yola ulaştıran, hak ile batılı birbirinden ayıran (Bakara, 2/185); müminler için rahmet ve şifa olan (İsra Suresi, 17/82); müminlerin öğüt ve nasihat almaları için indirilmiş bulunan (Kamer Suresi, 54/17); takva sahipleri için bir rehber (Bakara Suresi, 2/2); Rabbimizden bir öğüt, içimizdeki dertlere bir şifa, bize doğru yolu gösteren bir hidayet ve rahmettir. (Yunus Suresi, 10/57)